Pablo 2 of was het 7, 8, 9, 10?
Pablo is 21 mei twee jaar geworden. En dat hebben we ’s morgens in Cordoba gevierd met dikke chocomelk, ’s middags in een wit dorp met olijven en jamon en ’s avonds in Granada met gazpacho en tortilla en granizado de lemon toe. Hij heeft die nacht goed geslapen maar wist daags nadien niet meer wat er gebeurd was: op de vraag hoe oud hij nu was, antwoordde hij “ja, sieben, acht, nuun, zah”!
Kappertje spelen
Ik heb het haar van Pablo geknipt. Ik had zijn haar al eerder geknipt, maar dat was nooit meer dan bijknippen. Nu had ik een echt kapsel voor ogen: jongenskapsel a la jaren ‘40 en ‘50, kort in de nek, lang op de kruin, fris aan de oren. Een echt kapsel is het niet geworden, maar mijn oorspronkelijke idee is mijns inziens nog herkenbaar. Achilleas vond het nodig om nog wat bij te knippen rond de oren. Hij schrok wat van het resultaat (drastisch) en heeft het bij een kant gelaten. Wanneer Pablo langer dan twee seconden stil kan zitten en niet steevast zelf de schaar in handen wil nemen (”ik zelf haar knippen - zelf! zelf!”), stuur ik hem naar de kapper of neem ik hem zelf nog eens onder handen als manlief uit de buurt is.
Stemmen per post
Als Belg in het buitenland (Bib) heb ik vorig weekend al mijn stem uitgebracht voor de federale verkiezingen. Ik had gekozen voor stemmen per post en kreeg eind vorige week een grote omslag van de postbode met daarin een stapel formulieren, alle in Nederlands en Frans, en de kieslijsten voor senaat en kamer op stevig ouderwets roos, resp. beige papier. Er zat zelfs een scherp geslepen rood potloodje bij dat meteen na de kiesactie werd opgeeist door Pablo. Ik heb op de lijst van Brussel mijn stem uitgebracht. Dat was mijn eigen keuze. Als Bib had ik evengoed voor de lijst van Neufchateau, Nieuwpoort of Nijvel kunnen opteren. Als de Zwitserse en Belgische post hun werk goeddoen, telt mijn stem mee op 13 juni. Zoniet houden we er toch een rood potloodje aan over.
Powered bij FireStats