Mag ik iets zeggen?
Gisterenavond aan tafel, temidden een discussie over, ahum, theoretisch marxisme (geen dagelijkse kost, wees gerust). Chiara: “Mama, mag ik je iets zeggen (we hebben haar nooit geleerd toelating te vragen om te spreken, dat moet iets zijn van op school. In ieder geval heeft ze ermee ons luisterend oor en de nieuwsgierige ogen van Pablo. Ze wacht dan geduldig op onze toelating en wacht nog heel even om de spanning op te bouwen alvorens met blinkende ogen haar stelling te poneren)? Wij hebben allevier bruine ogen!” Pablo onthaalt haar op gejuich. Chiara geeft hem een kus. Twee paar blije, bruine kijkers.
13 augustus, Zurich
Je bent nog jong, zo pril. Niet veel meer dan 15 centimeter, maar met tien vingers en tien tenen en beentjes die graag de grenzen van je warme wereldje willen verleggen. Chiara popelt om je vast te houden. En omdat Chiara het fantastisch vindt dat jij binnenkort geboren wordt, is Pablo ook in de wolken. Je hebt hem zeker al horen gillen van plezier. Je bent onze derde, ons Zwitsertje.
El secreto de sus ojos
Deze film kreeg de Oscar voor beste anderstalige film. En ‘t is inderdaad een parel van de hand van de Argentijnse meneer Campanella, die eerder enkele afleveringen van de TV-serie ‘Law & Order’ regisseerde - ‘t kan verkeren.
Laat de mascara in de kast want traantjes zullen vloeien.
Powered bij FireStats