Lekker
Tzaziki.
Melinzanosalata.
Chorta.
Katsiki.
Kalamarakia.
Atherina.
Taramosalata (echte).
Kolokuthia tyganita.
Choriatiki.
Verse dorade van 2,5kg op de grill met wat citroen en olijfolie.
Het enige wat ik aan de Griekse keuken zou toevoegen is citroensorbet.
zoet
Vanmiddag zijn Chiara en ik het koele, zoete water van de Katzensee ingedoken.
Geen zout op de lippen. Gras ipv zand of keien. Groen water ipv helder blauw. Half zinken ipv drijven. Bleke lijven alom. We zijn terug in Zwitserland, land zonder zee. Chiara is evenzeer in haar nopjes. En haar fietszadel moet weer wat hoger worden gesteld.
Pablo loopt … euh … boem
Pablo heeft op de boot van Griekenland naar Italie ontdekt dat hij kan lopen. Hij kon er niet genoeg van krijgen op de blauwe bovendek tussen de witte stoelen: “Mama … mama … maaammaaa! Baba … baba … baaabbaaa! Kiaia … Kiaia … Kiaaaaiiiaaa!” Sinds we thuis zijn is zijn enthousiasme afgekoeld. Hij loopt nog wel een paar pasjes maar zonder veel goesting. Rechtstaan en op de poep vallen is veel leuker. “Boem”.
Het schooljaar is begonnen
Terug thuis na 4830km. Het stof van de Balkan is nog niet afgewassen en Chiara heeft haar eerste schooldag er al opzitten. Ze gaat naar het kleuterschooltje bij ons in de straat. Een leuk ovaal gebouwpje tussen het groen. 21 kindjes in de klas bij Frau Holzherr en Frau Schneeberger, waarvan 7 meisjes. Mama had niet aan pantoffels of znuni (tussendoortje voor 9u ’s morgens) gedacht die eerste dag, maar vanmorgen stond alles klaar. Chiara wou vandaag al alleen naar school stappen zoals het Zwisterse kindergartenkindjes betaamt, zonder begeleiding van ouders, maar ik heb haar toch maar tot aan de schoolpoort gebracht. Kleine meisjes worden groot.