Pablo’s eerste dagen
Pablo’s eerste avondje strand is een feit. Zachte avondzon, ruisende golven, frisse bries: hij liet het zich welgevallen. Zijn eerste bbq in onze tuin gisteren was niet zo een succes. Misschien was het vlees wat te doorbakken of vindt hij onze fakkels te kitsch, wie zal het zeggen (Pablo niet, we hebben het hem nochtans gevraagd). Vanavond proberen we het eens op een ander.
In onze minivan zit Pablo nu op de middenrij en Chiara op de achterste. Vanuit die positie heeft zij een goed overzicht en houdt ze Pablito nauwlettend in het oog. Ze rapporteert ons zijn gedragingen en gebeurlijke abnormaliteiten. Een momentopname:
Chiara: ‘Hij is aan het nadenken’
ik: ‘Waarover?’
Chiara: ‘Misschien gaat hij kaka doen’
Chiara: ‘Nu is hij aan het lachen’
En lachen doet Pablo op die duivelse manier die baby’s eigen is: een mondhoek optrekken, ogen half gesloten (zoals iedereen zegt: hij lijkt op mijn vader). Ik verdenk hem ervan dat hij deze hoogstaande gedragingsanalyses goed verstaat en er zo het zijne van denkt. De stiekemerd. Voor de rest vooral veel pampers, borstvoeding en weinig slaap. Chiara vindt het allemaal fantastisch.
Geboren
Hello folks, Heleen will be back home posting from tomorrow on, but till then, here are the news:
Pablo Kekoa Lazopoulos-Derveaux was born happily yesterday, the 21st of May (Heleen’s nameday for those Christians among you) at 19:18. He is cute and pink and 51cm long. He came out weighting 3.6 kg and hungry, after more or less 24 hours of laboring. He is since eating vigorously. All of us had a good night’s sleep and Heleen is scheduled to check out tomorrow morning.
That’s all for now. More details and plenty of photos tomorrow.
Bijna, maar nog niet helemaal
Donderdag ben ik gestopt met werken. Sindsdien veel harde buiken, veel zwemmen, veel vog, veel klusjes en veel dutjes. O, heerlijkheid. Ben heel ontspannen, kijk enorm uit naar de geboorte en de baby. Chiara trouwens ook. Volgens mijn gevoel en de gynaecoloog zullen we nog even moeten wachten: hij voorspelt hetzelfde scenario als bij de eerste zwangerschap, i.e. tien dagen later dan de verwachte bevallingsdatum. Mij niet gelaten, de buik voelt goed. Totnogtoe. En we hebben een naam.
Powered bij FireStats