Kerstmis op kantoor

Het heeft zo zijn charme: Kerstmis op een koud kantoor terwijl het buiten dertig graden is.

PS Ik had aan de algemene jolliness willen bijdragen door zelfgemaakte bananencake te delen met mijn collega’s, maar Achilleas heeft dat na een eerste stiekeme hap strikt verboden. Een verbod dat ook Chiara wist te apprecieren. En dat mij, als nieuwbakken taart- en cakebakker, met enige trots vervult.

Fschfsch en boemdereboem

La Nina is gul. Vanmorgen bij het opstaan kregen we nog een zondvloed cadeau. Voor de eerste keer sinds we in Hawaii zijn ging dat gepaard met bliksem en donder. Van tropische intensiteit. Chiara was zoals steeds vroeg uit de veren maar is toen de eerste donder rommelde uiterst vlug en heel stilletjes bij ons in bed gekropen, handen op de oren. Wij  hebben deze uiting van genegenheid dankbaar aanvaard en zijn lekker lang knus in bed blijven liggen. Toen de donder wat verzachtte was Chiara een en al vrolijkheid en lachebekken. Wolken botsen, twee vuisten tegen elkaar, en doen boem boemdere boem en dat is de donder. Bliksem is een stel flitsende handen die door de lucht schieten, vingers gespreid, vergezeld van ‘fschfschfsch’, zoiets. Geweldig toch, de kracht van de natuur als alle gevaar geweken is?

Waikiki van bij ons

‘t Is goed het uitzicht te bewonderen, nog even voor het slapengaan.

b071116_0626.jpg

Of bij thuiskomst na een zware of lichte werkdag.

b071117_0622.jpg

Regenboog

Van alle nationale symbolen van Hawaii kan de regenboog met voorsprong het meest frequent aanschouwd worden. Dat is niet alleen te wijten aan de aard van de andere nationale symbolen:

maar vooral aan ons zeer plaatsgebonden weer. De noordoostkust van het eiland wordt ‘windward coast’ genoemd, omdat deze kant de passaatwinden en bijhorende regen opvangt. Groen en nat. De westkust is de ‘leeward coast’. Zonnig en droog. De bergen zijn hier heel steil, eerder kliffen dan bergen. Wolken blijven doorgaans mooi rond de bergtoppen hangen en daar valt natuurlijk geregeld een druppeltje uit. Waikiki ligt aan de droge kant van zo een steile bergrug, op voldoende afstand om de meeste bergminnende wolken te vermijden. Het heeft een droger en zonniger klimaat dan downtown, dat maar twee kilometer van Waikiki ligt maar net iets minder beschermd.

Op een mooie doordeweekse avond baadt Waikiki in gouden zonlicht en zien we op weg van Chiara’s school naar huis de donkergroene bergrug en diepe valleien. Op een iets minder mooie doordeweekse avond baadt Waikiki nog altijd in gouden zonlicht maar zien we op weg naar huis een grijze regensluier die de bergen en valleien heeft weggegomd.

En zoals u weet en reeds lang verworven wijsheid is voor Chiara, is er altijd wel ergens een regenboog als het regent terwijl de zon schijnt. En ‘t is altijd schoon.

Happy Thanksgiving

Het gezelschap was super. De kinderen in vorm. De kalkoen was heerlijk. De patatjes evenzo. Allebei van de hand van Achilleas. Ik had een goed recept gevonden op www.elise.com en dat bleek zeer smakelijk. Allerlei lekkers van de Argentijnen erbij en als dessert huisgemaakte citroensorbet en chocoladeijs (leve onze sorbet- en roomijsmaker!). Wij gaan voldaan en ontspannen slapen. Morgen nog een dagje werken - met volle batterijen.

b007.jpg

b008.jpgb012.jpgb016.jpgb022.jpg

Hawaii in cijfers

Een handvol willekeurige maar sprekende cijfers.

Hawaii is 1,7 miljoen hectares groot. De helft daarvan is in federaal (lees: het leger) of staatsbezit. Een kwart is in bezit van zeven grote private eigenaars (lees: Dole, Hilton e.d.).

Waikiki telt dagelijks 19.000 inwoners, 36.000 tewerkgestelden en 60.000 toeristen. Het is goed voor de helft van alle hotelinkomsten in Hawaii, inclusief de andere eilanden.

Eigendomsbelastingen in Oahu bedragen de helft van het jaarlijkse budget van de City and County of Honolulu (800 miljoen dollar). Sommige hotels betalen meer dan 2 miljoen dollar aan eigendomsbelasting per jaar. Waikiki is iets waard!

De gemiddelde prijs van een gezinswoning op Ohau bedraagt 750.000 dollar (mediaan is 590.000 dollar), 90% hoger dan op het Amerikaanse vasteland. Gemiddeld per capita jaarlijks inkomen op Hawaii bedraagt 32.000 dollar, 5% lager dan op het vasteland. De kost van voedingsproducten ligt 66% hoger dan op het vasteland.

Een op tien Hawaiianen leeft op of onder de armoedegrens (naar US standaard voor Hawaii van 23.000 dollar jaarinkomen voor een gezin van vier).

Volgens de meest recente schatting (2005) zijn er 6.000 daklozen in Hawaii, waarvan meer dan 800 kinderen zijn. Op een bevolking van 1,2 miljoen is dat 0,5%. Alleen Nevada-Las Vegas en het verstedelijkte Rhode Island doen slechter met 0,7%, resp. 0,6%. 20% van de daklozen werkt voltijds, 10% deeltijds.

Merendeel van de daklozen in Hawaii leeft op straat of op het strand. Aan de westkust worden kilometers strand gekoloniseerd door daklozen die er hun kamp hebben opgeslagen. Hier wonen de dakloze families. In Waikiki en downtown zijn het individuen, vaak mentaal gehandicapt of alcoholverslaafd. The cost of living in paradise?

La Nina (2)

Er is wel degelijk sprake van La Nina. Bevestiging kan u in dit artikel van NOAA lezen.

La Nina

Zeker is het nog niet - ik heb althans geen bevestiging gevonden op de website van National Ocean and Atmospheric Administration - maar mogelijk krijgen we in Hawaii een koele en natte winter. Oorzaak is een lager dan normale oceaantemperatuur. Die volgt een meerjaarlijkse natuurlijke cyclus van opwarming en afkoeling. La Nina is de tegenhanger van het beruchte kerstekindje, El Nino. Nu zijn koel en nat zijn welkome concepten in Hawaii, zolang Hawaiiaanse normen gelden en vooral toen we nog in Palolo Valley woonden, droog en heet. Nu wonen we in Saint Louis Heights, oftewel hoger en dichter tegen de bergen en ervaren we geregeld het verfrissende resultaat van passaatwinden + steile bergen. Veel meer verfrissing verlangen we niet, ook omdat achter onze tuin een lieflijk (zij volledig gekanaliseerd) bergriviertje stroomt dat bij de minste regenval hogerop graag ontaardt in woestkolkend en vooral luid wildwater.

Holidays

Vandaag is een nieuwe werkweek begonnen en die is wederom kort omdat het donderdag Thanksgiving is! Thanksgiving is een belangrijk familiefeest, bijna even belangrijk als Kerstmis en het echte startschot van Holiday Season (hoewel Halloween het commercieel jachtseizoen mag openen voor kerstcadeaus, -wenskaarten, -versieringen en dito prullaria). Kerstbomen - meestal synthetisch - vergroenen het straatbeeld, gigantische kerstmannen, rode en goude kitsch geven de shopping malls een rode schijn. Er zijn zelfs speciale Holiday Shops die begin november hun deuren hebben geopend en ze weer zullen sluiten in  januari. Het creert een speciale sfeer, vooral ’s avonds, nu het om zes uur begint te schemeren. Maar zie je tijdens de hitte overdag een kerstboom met sneeuw en daarnaast een dik aangeklede kerstman met witte baard, dan begin je vanzelf te puffen en te zweten. En dan weet je wel zeker dat dit geen autochtone traditie is.

Maar deze donderdag is het dus Thanksgiving.  Zoals dat hoort zullen wij dit jaar een kalkoen braden en de vleesgrage Argentijnen zullen helpen die te verorberen. Zeer laag autochtoongehalte, maar (hopelijk) zeer smakelijk.

Heimwee

Er zijn zo van die momenten dat ik droom van een gemakkelijker leven, met 1 gezinstaal, 1 gezinsland, sociale voordelen, een vaste omgeving voor Chiara, met familie in de buurt en een topgynaecoloog zoals we die hadden in Antwerpen. Op zo een momenten mis ik jullie hard. Het is geen toeval dat die momenten altijd voorkomen op dagen die volgen op een slechte nachtrust. Vanavond dus vroeg in bed, maar eerst Achilleas in de bloemetjes zetten voor zijn 32ste.

Next Page →

FireStats icon Powered bij FireStats