Stemmen per post
Als Belg in het buitenland (Bib) heb ik vorig weekend al mijn stem uitgebracht voor de federale verkiezingen. Ik had gekozen voor stemmen per post en kreeg eind vorige week een grote omslag van de postbode met daarin een stapel formulieren, alle in Nederlands en Frans, en de kieslijsten voor senaat en kamer op stevig ouderwets roos, resp. beige papier. Er zat zelfs een scherp geslepen rood potloodje bij dat meteen na de kiesactie werd opgeeist door Pablo. Ik heb op de lijst van Brussel mijn stem uitgebracht. Dat was mijn eigen keuze. Als Bib had ik evengoed voor de lijst van Neufchateau, Nieuwpoort of Nijvel kunnen opteren. Als de Zwitserse en Belgische post hun werk goeddoen, telt mijn stem mee op 13 juni. Zoniet houden we er toch een rood potloodje aan over.
April
Ja, de lammetjes dartelen in de wei. Of beter, hebben al gedarteld, toen het midden maart twintig graden was. Gisterenmorgen lag er sneeuw, vannacht heeft het gevroren, vanmorgen hadden we drie graden. Kortom, een ramp voor onze Griekse bezoekers. Vanmiddag was het 18 graden in de zon, heerlijk lenteweer voor ons, net aanvaardbaar voor de Grieken mits sjaals en een paar truien. Op cafe zaten de Zwitsers en andere Noord-Europeanen op het terras, wij zaten binnen achter glas bij de andere Griekse toeristen en een paar Italianen.
Drie maal winter
We waren in Belgie bij sneeuw en ijs. We waren in Athene bij zon en 20 graden. En nu zijn we weer in Zurich bij kou en eindelijk genoeg sneeuw om het sleeseizoen te openen. Dolle pret met de kindjes op de heuvel na school. Dit is de winter op zijn mooist. Wie moet nog jaloers zijn op een nieuwjaarsontbijt in de zon op ‘t balkon of op de weelderige balkonplanten in Griekenland die bij ons slechts gedijen in een goed verwarmde huiskamer? Leve sneeuw en slee en lekker wafels achteraf!
De eerste sneeuw
Alles wit en stil. Niet meer dan twee centimeter en een beetje nat, maar genoeg voor een eerste kleine sneeuwman en stempelhoofdje.
Raebenliechtliumzug
Het is alweer een paar dagen grijs en nat. Toch zijn wij nog niet zo rijp voor de eilanden als de vorige post misschien valselijk laat uitschijnen. Daarvoor is het hier te gezellig. Hoe doen wij dat, gezelligheid maken?
1. We hebben een wollig tapijtje in de living gelegd en een sexy rood lampje gekocht.
2. Regelmatig openhaarden.
3. Pompoencake, appeltaart, broodpudding en, de favoriet van A, triple lemony cheesecake bakken. Bakken stemt blij, in sommige gevallen - lees Pablo en Chiara - ook euforisch.
4. We zijn in de ban van ‘24′. Dankzij de Mechelaars verorberen we dagelijks een paar afleveringen. Deze gulzigheid doet niets af van het feit dat we diep van binnen Lostmensen blijven. Onze wekelijkse portie Californication valt ook in de smaak.
5. Raap uithollen, figuurtjes inkerven, kaarsje erin en hop, het bos in of de straten door voor de Räbenliecthliumzug, ’s avonds als het donker is. Sommige kinderen mogen op de paardenkar, versierd met gloeiende rapen, lantaarns en loof. De meeste stappen mee met de grote mensen. Een paar fakkels vooraan. Na een uurtje optocht is er thee uit dampende ketels en een pistolee voor elk (kind).
Een middagwandeling
De lucht is blauw, puur blauw, geen wit is bijgemend. Ik loop de heuvel op. Onder mij zoemt de stad, dat weet ik, ik hoor het niet. Ik hoor alleen de bladeren knisperen onder mijn voeten. Ik loop door kleuren, zo fel. Rood en geel of goud. De zon lijkt ook langs onder te schijnen. Tussen twee gouden esdoorns door schitteren de Alpen. Ze pronken met hun verse sneeuw. De verse sneeuw pronkt met het franke zonlicht. Het meer ligt laconiek fraai te wezen. Wat een wellust! Ik laaf me aan dit knisperen en schitteren. En met mij vele anderen. De bejaarde vrouw met bochel, het jonge koppel met baby, de bankier met een namiddagje verlof of een lange middagpauze. We drinken de kleuren en de zonnestralen met gulzige slokken. Er is genoeg voor iedereen, dus drinken we samen, niet alleen.
Een ochtendwandeling
Ik loop een trap zonder einde op die mij op de heuveltop brengen zal. De mist dempt het gezoem van de auto’s beneden. Het wordt stiller, de mist voller. Tussen paaltjes en struiken tekenen zich bedauwde spinnewebben af, symmetrisch gecentreerd of zuiver chaotisch. Ik ben boven. Een bronnetje laaft de dorst. Ik loop verder tussen herfstkleuren, hun pigmenten verdofd door de mist. Ik zie een beest, een liggend beest. Het is een herkauwende zwartwitte koe. En nog een en nog een. Een wei vol liggende koeien, stil herkauwend in die witte vochtigheid bovenop de heuvel. Ze kijken me zonder interesse aan, draaien hun kop niet eens wanneer ik verderloop. Een reiger staat even verderop stil alleen te wezen. Ik kijk hem aan met blozende wangen. Glashelder water in de beek naast het pad. Het kabbelt niet of vloeit niet. Ook het water lijkt stil te staan. Even later ben ik thuis. Modder aan de schoenen maar oh zo fris.
zoet
Vanmiddag zijn Chiara en ik het koele, zoete water van de Katzensee ingedoken.
Geen zout op de lippen. Gras ipv zand of keien. Groen water ipv helder blauw. Half zinken ipv drijven. Bleke lijven alom. We zijn terug in Zwitserland, land zonder zee. Chiara is evenzeer in haar nopjes. En haar fietszadel moet weer wat hoger worden gesteld.
Reisje
Onze vakantie is begonnen. Yiehaa! De zakken zijn (half) gepakt, de auto volgetankt, de koelkast leeg. Dit jaar rijden we naar Athene. 2500km. We nemen daar een week voor. De reis gaat via Opatija (Kroatie) - Trogir (Kroatie) - Mostar (BH) - Dubrovnik (Kroatie) - Shkoder (Albanie) - Ohrid (Macedonie) - Kastoria (Griekenland) - Athene. Zeven dagen on the road en dan uitblazen in Milos en Corfu. Een nachtje op de ferry naar Ancona en midden augustus terug in Zurich. Tot dan!
Zwitsers zwemwater
Uit goede bron vernemen we dat de zwemwaterkwaliteit in de EU erop vooruitgaat. Hoera! Zwisterland mag dan geen EU-lidstaat zijn, ook hier gaat het goed met het zwemwater. Voor u getest door Pablo Kekoa: de Rijn ter hoogte van Stein-am-Rhein en de Katzensee in Zurich op een kilometer van bij ons. Pablo nam op beide meetpunten een slokje Rijn-, resp. meerwater en bleef gezond zonder een krimp te geven. Het Rijnwater is wel verdomd koud. En uiterst verfrissend bij 30 graden.
Powered bij FireStats